Zachowanie nóg
Można zaobserwować, że wlokące się za ciałem nogi opadają w głąb wody wówczas, kiedy ramiona ciągną, a głowa wynurza się, później zaś, kiedy pływak rzuca ramiona do przodu i zanurza głowę - nogi podchodzą pod powierzchnię wody tak, że pięty się wynurzają. Uczniowie przepływają tym sposobem na drugą stronę basenu. Tu wstają, odpoczywają, znów biorą głęboki wdech i płyną z powrotem z zatrzymanym oddechem. Wówczas kiedy ramiona naciskają wodę, głowa silnie wynurza się i odchyla do tyłu, natomiast kiedy ramiona przenoszą się do przodu, głowa silnie opada, tak że niemal dotyka brodą piersi. Całe ciało nabiera w ten sposób ruchu falującego, a nogi niby koniec bata uderzają o wodę. Przy trzecim przepływie basenu wszerz - przed którym znów następuje wdech - uczniowie próbują świadomie wykonać dotychczasowy ruch mimowolny, wykorzystując opór wody; kiedy głowa odchyla się do tyłu, proste nogi podnoszą się od bioder w górę, a głowa zanurza się, uczniowie uderzeniami nóg kopią wodę w dół. W ten sposób osiąga się rytmiczną pracę nóg w delfinie.